Aangenaam

Aangenaam — ik ben Mitchell van Voorbergen (29). Food fotograaf. Onder andere huisfotograaf van Jamie Magazine. Word blij van goede cinematography in series als “House of Cards” maar nog blijer van cheesecake. Zo eentje met een bodem van bastognekoeken. Als je me niet kunt betrappen met een camera voor mijn brillenglazen dan ben ik waarschijnlijk de volgende shoot aan het schetsen of ben ik misschien wel aan het brainstormen met klanten over de beeldtaal van hun merk. Dat ook niet? Dan ben ik offline aan het opladen. Met mijn vriendinnetje en hond in het park, of met bokshandschoenen en tegenzin in de ring.

Mijn twee oudere broers en ik zijn grootgebracht door een Indonesische moeder en een Hollandse vader die ons corvee lieten doen in een rijtjeshuis in Dordrecht, nét-niet-Rotterdam. Met een grote Indonesische familie, een bovengemiddeld grote achtertuin en hele tolerante buren werd er bij ons thuis flink wat af-gefeest. Verjaardag hier, BBQ daar. Laat het maar aan een Indo over om elke willekeurige gebeurtenis aan te grijpen voor een (eet)feest waar menig bruiloft bij zou verbleken. Vooral de zomermaanden waren in trek. Tafels werden tot de rand gevuld met genoeg eten voor een klein leger en oma zat ernaast om er persoonlijk op toe te zien dat haar kleinkinderen als eerste een bordje kregen. In de tuin klonk Wham! en soortgelijke 80s muziek waar de tantes de heupen op los gooiden en hun beste moves etaleerden om hun echtgenoten, mijn ooms, weg te lokken van de BBQ. Volgens mij is dat nog nooit gelukt.

Het nadeel van zo’n grote Indonesische familie is dat je snel moet leren eten. Hoewel de hoeveelheid eten net als onze tuin altijd bovengemiddeld groot was, was het gezelschap op één of andere manier toch steeds groter — je knippert een keer met je ogen en je bord is leeg. De dader? In geen (rijst)velden of wegen te bekennen.
Het voordeel is dat je veel verschillende voorbeelden hebt. Hoewel ik met oprechte interesse naar alle beroepsverhalen van mijn familie heb geluisterd, de ervaringen van "ome Hermy" spraken mij het meeste aan. Oom Herman heeft een grootse carrière in de modefotografie gehad en deelt tot op de dag van vandaag vol passie al zijn analoge avonturen met iedereen die maar lang genoeg bij hem in de buurt is. "Als ik modellen zocht voor een shoot ging ik altijd naar Café de Badkuyp in de Pijp, daar kwamen de creatieven uit Amsterdam samen" en "je tante is boos op me, het vriesvak ligt weer vol met rolletjes film." 

Fastforward heel wat jaren aan vallen en opstaan later.

Tot grote trots van mijn moeder staat haar salontafel vol bladen en kookboeken waar ik in samenwerking met chefs en stylisten food producties voor heb mogen maken. De 'modellen' uit mijn portfolio vind ik weliswaar niet in Café de Badkuyp maar eerder op de Albert Cuyp markt, en het vriesvak bij mij thuis ligt niet vol met rolletjes film maar met gevulde rijstrolletjes (Lemper); de passie voor beeldtaal is echter sinds de verhalen van Oom Herman alleen maar groter geworden!


@mvvoorbergen